Trump’ın Planı Dolar Gücünü Zayıflatıp BTC’yi Destekleyebilir

Gümrük tarifeleri tartışması, 2026 Yemin Günü’nde yeniden güçlü biçimde gündeme geldi. Geniş çapta paylaşılan bir gönderi, tarifelere ilişkin yeni ekonomik çalışmaları öne çıkardı. Mesaj, uzun süredir savunulan korumacı iddiaları sorguladı. Tarifelerin yabancı ülkelerden çok Amerikalılara zarar verdiğini savundu. Zamanlama, tartışmaya siyasi ağırlık kattı. Politika yönü yakından izleniyor.

💥BREAKING:

Multiple new studies show that tariffs primarily hurt Americans, not foreigners. pic.twitter.com/O197au36aK

— Crypto Rover (@cryptorover) January 20, 2026

Çalışmalar Ne Gösteriyor?

Son araştırmalar net bir tablo çiziyor. Tarifeler ekonomi genelinde maliyetleri artırıyor. Yükün büyük kısmı yerli tüketicilere yansıyor. Şirketler, artan ithalat maliyetlerini çoğu zaman alıcılara aktarıyor. Bu da günlük ürünlerde daha yüksek fiyatlara yol açıyor. Etki tedarik zincirlerine hızla yayılıyor. Sonuç olarak enflasyon baskısı artıyor.

Goldman Sachs, 2025’in sonlarında güncellenmiş bulgular yayımladı. Verilere göre tarife maliyetlerinin yaklaşık %55’ini ABD’li tüketiciler üstleniyor. İşletmeler de yükün bir kısmını taşıyor. Yabancı ihracatçılar ise en küçük payı ödüyor. Bu durum, tarifelerin yurt dışındaki üreticileri cezalandırdığı iddialarını sorgulatıyor. Rakamlar tersine bir sonucu işaret ediyor.

Harvard Araştırması Enflasyon Etkisini Doğruluyor

Harvard’lı ekonomistler de benzer sonuçlara ulaştı. Araştırmaları, tarifelerin tüketici fiyatlarını %0,7 artırdığını ortaya koydu. Etkiyi en çok düşük ve orta gelirli haneler hissediyor. Bu gruplar harcamalarının daha büyük kısmını mallara ayırıyor. Tarifeler gizli vergiler gibi işliyor. Etki geniş ve kaçınılması zor.

Yabancı ihracatçılar fiyatlama stratejilerini sıkça ayarlıyor. Bazıları tedarik zincirlerini değiştiriyor. Bazıları rekabetçi kalmak için marjları sınırlı ölçüde düşürüyor. Buna rağmen maliyetlerin önemli bölümü aşağıya doğru aktarılıyor. ABD’li ithalatçılar ve perakendeciler aradaki farkı kapatıyor. Tüketiciler kasada daha fazla ödüyor. Bu da yabancı ekonomiler üzerindeki baskıyı sınırlıyor.

Siyasi Söylem ile Ekonomik Gerçeklik

Tarifeler çoğu zaman güç aracı olarak sunuluyor. Yerel istihdamı koruduğu iddiasıyla pazarlanıyor. Ancak ekonomik veriler farklı bir tablo ortaya koyuyor. Faydalar dar ve kısa vadeli. Maliyetler ise yaygın ve kalıcı. Bu fark, ekonomistler ve politika yapıcılar arasındaki tartışmayı körüklüyor.

Haneler gıda, elektronik ve giyimde daha yüksek fiyatlarla karşılaşıyor. Küçük işletmeler de artan girdi maliyetleriyle zorlanıyor. Kâr marjları hızla daralıyor. Bazı firmalar işe alımı kısıyor ya da fiyatları daha da yükseltiyor. Ücret artışları çoğu zaman yetişemiyor. Bu da zaman içinde reel satın alma gücünü azaltıyor.

Piyasa Tepkileri ve Yatırımcı Endişeleri

Piyasalar ticaret politikası sinyallerini yakından izliyor. Tarife belirsizliği volatiliteyi artırıyor. Yatırımcılar daha yavaş büyüme ve daha yüksek enflasyonu fiyatlıyor. Riskli varlıklar genellikle olumsuz tepki veriyor. Şirketler için uzun vadeli planlama zorlaşıyor. Maliyetler öngörülemez kaldıkça güven zayıflıyor.

Bu çalışmalar, tarife politikalarının yeniden ele alınması yönündeki baskıyı artırıyor. Yasa yapıcılar, geniş kapsamlı tarifelere karşı giderek daha fazla kanıtla karşı karşıya. Genel uygulamaların yerini daha hedefli önlemler alabilir. Kararlarda ekonomik veriler daha belirleyici olacak. Tartışma bitmiş değil. Ancak kanıtları görmezden gelmek giderek zorlaşıyor.